Cena Rolexa nie bierze się wyłącznie z logo – za każdym egzemplarzem stoi realna inżynieria i materiały. Zacznijmy od stali: Rolex używa stopu 904L, twardszego i odporniejszego na korozję niż standardowa 316L używana przez niemal całą resztę branży. Marka ma własną odlewnię, gdzie produkuje złoto, platynę i własne stopy (np. Everose – złoto różowe odporne na blaknięcie). Każdy element – od sprężyny włosa po koronkę – powstaje in-house w zakładach w Genewie i Biel. Kalibry serii 32xx mają własny wychwytnik Chronergy, sprężynę Parachrom odporną na magnesy i wstrząsy oraz dokładność certyfikowanego chronometru COSC (−4/+6 s/dobę). Do tego Rolex produkuje ok. 1 miliona zegarków rocznie – celowo poniżej globalnego popytu, żeby utrzymać wartość na rynku wtórnym. Efekt: większość modeli Rolexa nie traci wartości, a wiele ją zyskuje. To jednocześnie zegarek i lokata kapitału.
