Pytanie Certina czy Tissot warto postawić częściej, niż się to zdarza — obie marki stoją dziś w tym samym katalogu koncernowym, a mimo to prawie nigdy nie trafiają na tę samą listę zakupową: kupujący zwykle porównuje Tissota z Seiko albo Certinę z Atlantikiem, rzadko te dwie marki między sobą. Szkoda, bo obie oferują automatyczne kalibry z tej samej rodziny i podobne ceny, a różnią się głównie tym, na co idą pieniądze z marketingu. Jeśli zależy Ci na sprawdzonej konstrukcji za rozsądną cenę i marce, która nie krzyczy o sobie, wybierz Certinę; jeśli chcesz rozpoznawalnego szwajcarskiego nazwiska, szerszego wyboru wzorów i pewności, że model za kilka lat nadal będzie na topie, sięgnij po Tissota.
Ten sam adres, różne życiorysy
Certina powstała w 1888 roku w Grenchen — założyli ją bracia Adolf i Alfred Kurth, początkowo jako mały warsztat produkujący komponenty do mechanizmów. Tissot jest starsza o 35 lat: firmę w 1853 roku uruchomili w Le Locle Charles-Félicien Tissot i jego syn Charles-Émile, a już pięć lat później młodszy Tissot pojechał osobiście do Rosji budować tam sieć sprzedaży — decyzja, która na dekady zapewniła marce mocną pozycję poza Szwajcarią. Obie firmy trafiły pod wspólny dach w 1983 roku, gdy koncern ASUAG (do którego od lat 70. należała Certina) połączył się z SSIH — macierzystą grupą Tissota od 1930 roku, powstałą zresztą z fuzji Tissota z Omegą. Z tego połączenia narodziła się dzisiejsza grupa Swatch. Ponad czterdzieści lat pod jednym zarządem nie wymazało różnicy w podejściu: Tissot dostał globalny budżet sponsoringowy i widoczność, Certina została marką, o której głośno mówią głównie ci, którzy już ją mają na nadgarstku.
Certina — testowana pod wodą, nie na wybiegu
Skrót DS w nazwach Certiny znaczy Double Security i pojawił się w 1959 roku jako odpowiedź na reklamacje związane z wilgocią i wstrząsami — mechanizm zawieszono w elastycznym pierścieniu, dodano podwójną uszczelkę koronki i wzmocniono szkiełko. Zamiast poprzestać na testach fabrycznych, Certina oddała zegarki do rąk ludzi pracujących w naprawdę trudnych warunkach: w ramach podwodnych eksperymentów habitatowych Sealab II oraz Tektite I i II na przełomie 1969 i 1970 roku akwanauci nosili model DS-2 Super PH500M nieprzerwanie przez około sześćdziesiąt dni w podwodnej stacji u wybrzeży Wysp Dziewiczych, oceniając go pozytywnie w większości z trzynastu kryteriów wytrzymałościowych (szczegóły eksperymentu opisuje archiwum Vintage Certinas). To rzadki przypadek, gdy hasło reklamowe marki miało realne pokrycie w twardych danych z eksperymentu, a nie tylko w laboratoryjnej normie.
Dziedzictwo DS rozeszło się dziś po kilku niezależnych liniach zamiast jednej. DS Action to zegarki nurkowe z wodoszczelnością do 300 metrów, DS-1 trzyma się klasycznej, cienkiej koperty i automatycznego wskazania bez zbędnych dodatków, a DS+ (na zdjęciu powyżej) ma sportowy charakter, kaliber Powermatic 80.611 i 200-metrową odporność na wodę — to obecnie najbardziej wszechstronna propozycja w katalogu marki. Osobno funkcjonują DS-8 z małą sekundową i chronografami oraz damskie DS Dream i DS Stella w mniejszych kopertach — o tej klasycznej stronie oferty piszemy szerzej w artykule o kolekcji Certina DS Podium. Ceny w całej ofercie mieszczą się zwykle między tysiącem a niecałymi pięcioma tysiącami złotych, a na forach entuzjastów (WatchUSeek i podobne) Certina regularnie wraca jako przykład marki niedocenianej względem jakości wykonania — po prostu nie inwestuje w rozgłos tak jak reszta grupy.
Tissot — najbardziej rozpoznawalne nazwisko w tym segmencie
Tissot od początku stawiał na eksport i rozgłos, ale najciekawszy zwrot w jego historii wydarzył się w połowie lat 80., gdy macierzyste spółki SSIH i ASUAG ogłosiły bankructwo. Odpowiedzią był RockWatch z 1985 roku — zegarek z kopertą wyfrezowaną z prawdziwego kamienia (alpejski granit, później także lapis lazuli czy jaspis), zaprojektowany przez Roberta Mazlo (historię modelu opisuje oficjalne archiwum Tissota). Ekscentryczny pomysł chwycił na tyle mocno, że przypisuje mu się nawet trzydziestoprocentowy wzrost sprzedaży marki w tamtym okresie — argument, który pomógł uzasadnić fuzję w nową strukturę koncernu. To zupełnie inny sposób radzenia sobie z kryzysem niż podwodne testy Certiny: Tissot postawił na rozgłos i odważny design, nie na twarde dane inżynierskie.
Najlepszy dowód na to, że stary pomysł potrafi wrócić silniejszy, to PRX (na zdjęciu) — model zaprojektowany w 1978 roku, zapomniany na dekady i wskrzeszony dopiero w 2021 roku, najpierw w wersji kwarcowej, potem z automatycznym kalibrem Powermatic 80. Popyt po premierze przerósł możliwości produkcyjne marki, a dziś PRX jest najczęściej wymienianym modelem Tissota w ogóle. Obok niego katalog trzyma klasyczne Gentleman i Le Locle (zegarki biurowe i sukienkowe), nurkowy Seastar do 300 metrów oraz sportowe T-Race — linię wspieraną przez sponsoring, którego Certina po prostu nie ma: Tissot jest oficjalnym partnerem czasomierzy MotoGP, kolarstwa UCI i koszykówki NBA. Ceny w ofercie mieszczą się głównie między tysiącem dwustu a trzema i pół tysiącem złotych, czyli w praktyce pokrywają się z przedziałem Certiny. Pełen przegląd filozofii marki i pozostałych linii znajdziesz w tekście Tissot znaczy jakość.
Ciekawe, że flagowe automatyki obu marek — DS+ w Certinie i PRX Powermatic 80 w Tissocie — korzystają z tej samej rodziny kalibrów Powermatic 80, rozwijanej wspólnie w ramach grupy Swatch na bazie klasycznego mechanizmu ETA. Efekt jest identyczny w obu przypadkach: rezerwa chodu wydłużona do 80 godzin kosztem obniżenia częstotliwości balansu z 4 do 3 herców, co w praktyce oznacza, że zegarek zdjęty w piątek wieczorem może chodzić jeszcze w poniedziałek rano bez przestawiania czasu. Różnica leży więc nie w samym sercu zegarka, tylko w kopertach, tarczach i cenie marketingu doklejonej do gotowego mechanizmu.
Który zegarek wybrać?
Obie marki spełniają ten sam podstawowy warunek — solidny szwajcarski mechanizm w rozsądnej cenie — więc wybór sprowadza się do tego, czego oczekujesz poza samym wskazywaniem czasu.
- Wybierz Certinę, jeśli zależy Ci na jak najlepszym stosunku specyfikacji do ceny i nie przeszkadza Ci mniej rozpoznawalne logo — DS+ i DS Action dają realną odporność (200-300 m) za cenę niższą niż porównywalne modele konkurencji.
- Wybierz Tissota, jeśli chcesz modelu, który rozpozna też ktoś spoza grona entuzjastów — PRX zbudował sobie taką pozycję, że dziś sam działa jako punkt odniesienia w segmencie do 4000 złotych.
- Rozważ obie, jeśli szukasz pierwszego automatycznego zegarka szwajcarskiego — kaliber Powermatic 80 w obu przypadkach oznacza tę samą wygodę użytkowania na co dzień.
Realnie warto zacząć od przejrzenia zdjęć powyżej i sprawdzenia, która stylistyka — sportowo-narzędziowa Certina czy bardziej uniwersalny, biurowo-casualowy Tissot — pasuje do garderoby, którą już masz. Specyfikacja w obu przypadkach jest na tyle zbliżona, że to design i sposób noszenia zdecydują szybciej niż tabela z liczbami. Jeśli interesuje Cię jeszcze inna szwajcarska marka z podobnej półki cenowej, sprawdź też nasze porównanie Certina vs Atlantic.
Czy Certina i Tissot należą do tej samej firmy?
Formalnie tak — obie marki są częścią grupy Swatch, największego szwajcarskiego koncernu zegarkowego, obok Omegi, Longines czy Rado. Trafiły tam jednak różnymi drogami: Certina przez fuzję koncernu ASUAG z SSIH w 1983 roku, Tissot jako współzałożyciel samej SSIH już w 1930 roku. Mimo wspólnego właściciela obie marki mają osobne zespoły projektowe, osobne linie produktowe i zupełnie inny budżet marketingowy, więc w codziennym odbiorze klienta zachowują się jak niezależna konkurencja.
Czy Certina DS Action to sensowna alternatywa dla droższych zegarków nurkowych?
Tak, jeśli szukasz realnej wodoszczelności, a nie tylko estetyki nurkowej. Model osiąga 300 metrów odporności na wodę, czyli parametr identyczny jak w dużo droższym Seastarze 1000 od Tissota, a konstrukcyjnie opiera się na tych samych standardach grupy Swatch. Różnica w cenie bierze się głównie z rozpoznawalności nazwy, nie z jakości uszczelnienia koperty czy odporności szkła.
Czy warto dopłacić za automatyczny Tissot PRX zamiast kwarcowego modelu wejściowego?
Zależy, czego oczekujesz od zegarka na co dzień. Wersja z kalibrem Powermatic 80 daje osiemdziesięciogodzinną rezerwę chodu i satysfakcję z mechanicznego ruchu wskazówek, ale kwarcowy PRX kosztuje wyraźnie mniej i przez lata nie będzie wymagał żadnej obsługi poza wymianą baterii. Jeśli zegarek ma być noszony codziennie i rzadko zdejmowany na dłużej niż weekend, automatyk faktycznie ma sens praktyczny, nie tylko prestiżowy.
Który zegarek lepiej sprawdzi się jako pierwszy szwajcarski automatyk?
Obie propozycje dobrze się do tego nadają, bo korzystają z tego samego, sprawdzonego kalibru Powermatic 80. Certina DS+ ma nieco bardziej sportowy charakter i wyższą odporność na wodę, więc wybacza więcej w codziennym użytkowaniu, natomiast Tissot PRX łatwiej dopasować zarówno pod strój biurowy, jak i luźniejszy, dzięki bardziej uniwersalnej, cienkiej kopercie z lat 70. Decyzja sprowadza się więc bardziej do stylu życia niż do różnic technicznych.